Defensie(f)

Sanne Pols Blog bericht Leave a Comment

Het roze netwerk van een grote overheidsorganisatie vol rangen en standen, uniformen en spierballen, masculiene mannen en masculiene vrouwen, benadert ons. Ze behoren allemaal tot een seksuele minderheid als de L, H, B of T ten opzichte van hun collega’s. De vraag is of we onze Talkshow willen komen doen tijdens hun jaarlijkse diversiteitsweekend. “We willen graag praten over maar vooral mét vluchtelingen, daar hebben ze hier nogal wat vooroordelen over.”

Eerste Pride Model: gevlucht uit Oeganda

Op de dag van de Talkshow loop ik lichtgespannen samen met twee fantastisch Pride Models, een bosrijk privéterrein in Brabant op. De twee Pride Models hebben het lef om hun persoonlijke (vlucht)verhaal te vertellen en zo een eerste toenadering met de groep te zoeken; immers onbekend maakt onbemind.

De Talkshow start wanneer het eerste Pride Model begint te praten en zij de groep vertelt waarom zij in Nederland is en niet terug kan naar haar eigen land, hoe graag ze dat ook zou willen. Zij is Oegandees, docente, lesbisch, moslima en nog veel meer. Ze vertelt hoe ze hier met veel plezier een summer course volgt aan een universiteit wanneer haar familie er op datzelfde moment aan de andere kant van de wereld achter komt dat zij lesbisch is. Haar familie is ziedend en belooft haar te zullen opsporen en vermoorden. Van de één op de andere dag is zij een vluchteling zonder ooit gevlucht te zijn. Woont ze in een AZC terwijl ze thuis wil zijn. De zaal is stil. Het verhaal komt binnen. Er is veel begrip voor haar situatie en mensen complimenteren haar met haar durf.

Tweede Pride Model: gevlucht uit Syrië

Dan volgt het verhaal van het tweede Pride Model. Hij is Koerdisch, advocaat, islamitisch, heteroseksueel en nog veel meer. Hij vertelt over zijn onwaarschijnlijke vluchtverhaal uit Syrië. Hoe zijn moeder hem met tranen in haar ogen smeekte hun land te verlaten omdat hij het anders niet zou overleven. Hoe ongelooflijk de route is die hij heeft afgelegd, en hoe erg hij zijn moeder mist. Ik ken het verhaal al, we hebben het samen geoefend, en toch schiet ik vol.

Moslim vs. Gay

Twee heel verschillende ervaringen die elkaar overlappen bij het herkenbare gevoel van uitsluiting, van het behoren tot een minderheid en daarom je leven niet meer zeker te zijn in je eigen thuisland. Ik geneer me, slik mijn tranen weg en laat de eerste vragensteller aan het woord: “Waarom ben jij naar Nederland gekomen? Als moslim ben je toch tegen onze homo’s?” Ik schrik van deze onverwacht defensieve vraag. Als talkshow host hoor ik te begeleiden, eventueel bij te sturen, te vertalen maar liever niet mijn mening te geven. Ik zeg de vragensteller dat ik hem dat niet heb horen zeggen, dat hij tegen homo’s is.

Zachtjes legt het Pride Model zijn hand op mijn arm, kijkt me aan en begint de vraag rustig te beantwoorden. Hij vertelt dat hij de landen waar hij naar toe kon vluchten allemaal heeft bekeken. Dat hij heeft onderzocht wat de wetten, regels en vrijheden in de verschillende Europese landen zijn. Nederland sprak hem daarin het meeste aan. Hij vindt het mooi hoe hier zoveel ruimte is voor iedereen, om te zijn wie je wil zijn en om ruimte te geven aan de ander. Dat er hier ruimte is voor verschil. “Ik mis dat zo in mijn eigen land, een welkom gevoel.” De vragensteller zegt geen verdere vragen meer te hebben.

Deze column verscheen eerder op Gay.nl

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *